Gecen hafta New York’a dondum. Herkesin cok sahane Turkiye anilari beklediginin farkindayim ama ne yazacagimi cok bilemiyorum acikcasi. Hersey biraz hizlandirilmis dil kursu gibiydi. Simple presence tense’den oteye gidemedim. Otelin adini taksiciye soyler ama adam “abi Findikli’dan cikiym mi buralar kalabalik” dese “ha??” die kalakalacak turist tadinda dondum geldim.

2 haftalik Turkiye olayim Bodrum’dan start aldi. Oyle Golturkbuku/50 milyon girisli beach/Korfez/Adamik/Katamaran Bodrum’undan ozenle kacindik. Zaten de sezonun sonu gelmis, oyle bi Bodrum da yoktu etrafta. Bi gecelik Shipahoy maceramda isiklandirilmis denizde “abi burasi bitmis ya, Ibo’ya akalim en iyisi” tadinda volta atan ordek ailesi, her daim 90 derece aciyla durabilen takdire sayan Orhan Gencebay ailesi ve kendinden 30 yas buyuk-marsik tenli raki gobegi ustune giydikleri ince merserize kazakli adamlara bi gayret “celiskilerden yilmadimmmmmm, hatalardan korkmadimmm” adli Ajda sarkisini mesaj kaygili isveli danslarla playback yapan baggyannnlar ailesinden baska bisey gozume carpmadi.
Bizim Bodrumumuzsa daha bi deniz-gunes-balik-trabzon ekmegi-balkon sefasi-tavla maci tadinda gecti, icerikte de pek editoryel katkim olamadi ne yalan soyliyim.. Havaalanindan Pasli ve beni almaya gelen Idris Bey’e “siz acin istediginiz muzigi bize farketmez” dedigim ve Gullu’nun “param yok bize gel diyip duruosun biktim ulan evde pineklemekten bi gece de Turku Bar’a gitsek ne var uyuz herif” ozetli sarkisi esliginde yol almaya basladigimiz anda bu tatilin iplerinin benim elimde olmadigi belli olmustu zaten.

Otele vardiktan sonra da bu sefer bambaska ama yine kontrolum disinda pek bi akademik-elitist ortamda buldum kendimizi. Havuz basinda telefonla konusmak, oyle yuksek sesle gulup oynamak, atlamak-ziplamak falan kesinlikle yasak. “Kurallar bozulmak icindir Binnaz hanim” diyen barmenimize de soyle bi yurekten “yuru beah” cekip “getir bi semsiyeli meyve kokteyli bakiym yavrucum” yapamadim zira bi 5 dakka icinde soz konusu kurallarin cogunun bizzat anne Saktanber tarafindan koyuldugu ortaya cikti, bize de pisip oturmak dustu. Gerci bu yaz “Size bi Bodrum turu attirmak isterim Binnaz hanim” diyen genis acili managerimiz yoktu ama onun yerine bi ust model “tam bir deniz kizi gibi yuzuyorsunuz efendim” diyen pek bi kibar otel sahibimiz mevcuttu. Allah’a sukurler olsun cazibemden bisey kaybetmemisim.

Oyle Bodrum bitmis azizim muhabbetlerine hic girmicem elbet. Dandik evler olmus 400 bin dolar evet dogru ama hala gayet medeni, ozenli yerlerde denize girmek, yiyip icmek, guzel muzik dinliyip gunesin tabak gibi batisini izleyip kendinden gecmek mumkun Bodrum’da. Biz mesela gunlerimizi Reca ve Siesta’da minderlere uzanip Reca hanimin kizinin mutevazi iskele dugununu begonvillerle suslemesini izleyerek ve acaba Oruc Oruoba gelir mi die hayal kurarak, Yalikavak pastanesinde dantelli cay bardaklarindan cayimizi icerek, Canan Hanim’in Limonlu kafesinde peceteye istek sarkilarimizi yazarak, pazarda el isi oyalara, incik boncuk nazarliklara bakinarak ve otlu gozleme esliginde sohbet ederek, Hasan Usta ve karisinin pisirdigi izgara baliklari lupledeterek, ODTU genetigi kazanmis cicekci Salih’den gul alip muhabbet ederek, ve carsidaki emekli ogretmen amcanin dukkaninda…….hmmmm amcanin dukkaninda baktigimiz seramikleri yapan bilmemkim ustanin adini yazip iice Bodrum’a goc etmis duyarli Cuneyt Ozdemir kivaminda yaziyi baglayacaktim kiiiii…hatirlayamadim ustanin adini..Emekli ogretmen amcanin bi heves bize gosterdigi dogal hayati koruma kitabindaki soyu tukenmekten kurtulan su Anadolu hayvanlarinin adini da hatirlayamadim…Oh be. Icim kurumustu poz yapmaktan…

Sonra da iste Pasli’yla Dream Turk’u acip “Cakkidi cakkidi” esliginde dans ettik, “lan bi gece de disari cikamadik lanet olsun” diyip 2 mohito soyledik, denize girerken Chanel bronzer surduk ve sabahlara kadar dedikodu yaptik. Zaten Hasan Usta’nin fiyatlari da cok pahaliydi degmez yani. Pazar da cok turist kazigiymis hem. “Bunlar Ayranci pazarinda yari fiyat” dedi Pasli. Ayrica bi sayfa bile kitap okumadim, onun yerine plaja giderken gogsumu gere gere Alem ve Penguen aldim ve Bodrum’da bile kuafore gittim. Oh beeeeeeeeeeee. Allah’in bildigini kuldan ne sakliycam, sorarim ey okuyucu. Hop.

Arkasi yarin: Tum gercekleriyle Ankara ve Istanbul.

p.s.: nie resim koyamiyorum uzun postlara 1 diil 2 diil biri yardimci olsun.

This entry was posted on Saturday, September 16th, 2006 at 05:36 and is filed under Turkiye, bodrum, boyle de bisi oldu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.