Davulun sesi uzaktan cok Yoshiki Hayashi gelse de 2009 sag gosterip sol vuran, hay ben boyle askin belasini makaminda, baslarim New Yorkuna mihrabinda bi seneydi. Ama guzel seyler de olmadi diil. O minvalden senenin son yazisini patlatalim ve soz verdigimiz uzre robert redfordla juliette binoche’u kanli canli izleme hikayemi anlatalim bakalim sevgili nankor spor yedek klubesinde cekirdek citleyen alisanlarim.

Bir varmis bir blogmus, Eylul ayinda Brooklyn Academy of Music’de “Artist & Activist” diye bi Robert Redford restrospektifi yapilacagini ve Robert’in da bizzat katilacagini duyunca hemen fizanda Madonna konseri oldugunu haber almis popdater misali cosarak biletleri kaptik. Son gun ayni anda dort film izleniyor sonra da Roberciim sahnede Q&A yapiyor. Biz Out of Africa’yi sectik cunku ulubey izlememis megersem (beni hergun bir kez daha sasirtiyorsun askiTOM. Hayir sen kapat, yaaa once sen, tamam ayni anda birrr, ikiiiii…)

BAM Brooklyn’in ucube bi tarafinda ve mahallede Bilgi Universitesi’nin Kustepe’de gordugu islevi gormus zamaninda. Kalkindirma, omolastirma zirtpirt. Filminden konserine operasindan sergisine acik bufe bi kultur mekkasi BAM, uc dort sokaklik bir radiusu kapsayan. Gerci etraf hala daha bakir. Oyle hipster lokantalar falan yok henuz. Yol ustunde kaybolmus ve Rober hatrina olmasa Pazar gunu upper west side brownstonelarindan oldur jerusalem cikmayacak tipde ellilik beyaz teyzelere de mihmandarlik edip BAM’e ulasiyoruz. Filmden sonra da ufak bi yuruyus ve sacimi yika roberrrr nidalarimla Q&A’in yapilacagi Harvey Theater’a geliyoruz. 1904den kalma Harvey cok buyulu bi yer. Yikik dokuk renkli Greco-Roman sutunlarin arasindan cikip geliyor greco roman yakisiklisi hic de kirilmamis dokulmemis Amerikan ruyasi Rober. Alkis alkis alkis.

Sorulari Philadelphia Inquirer’in sinema elestirmeni Carrie Rickey soruyor. Carrie beyaz sacli, yasini gosteren, tombik, bari bi gomlegini utuleyip de ciksaydin boru diil Rober len karsindaki bi teyze. Konuya hakim oldugunu gostericek derken IkInspor sorulari arka arkaya siraliyor, adami da konusturmuyo ayol. Bi insan Robert Redford’un sozunu nasil kesebilir hafzalam almiyo zaten. hayir bana tanri bir dese itiraz edemem oyle bir guzel ses tonu, oyle bir gozler, eller…At beni atinin terkisine goturspor. Ama Carrie teyze yok bana misin demiyor. Bi de Rober buna seninle surda surda tanismistik di mi diyince “hayir simdi soylemeyeyim nerde tanistigimizi 2miz de utaniriz” demesin mi? Hay bin kunduz askina. Duyan da roberden cocuk aldirmis sanicak, adam bi afalladi zaten. Meger zamaninda kotu bir yazi yazmis rober hakkinda oyle tanismislar zirtmis pirtmis. Cok da fifi.

Enivey Roberciim cocuklugundan, Colarado Universitesi’ndeki sporcu bursunu birakip nasil kendini Paris’e atip resim yapmaya basladigindan, ordan ver elini New York ilk filmlerinden, Paul Newman’la olan dostlugundan, Butch Cassidy and the Sundance Kid’in cekildigi gunlerden, (ki orjinal Brokeback Mountain’dir hic itiraz cekemem), Newman’in Sundance’i oynayacakken nasil rolu kendisine hediye ettiginden, birbirlerine yaptiklari essek sakalarindan, yonetmenlige gecme hikayesinden bahsediyor sari sari isildayarak. Activist kismina pek sira gelmiyor ama olsun. BAM’den ciktigimizda kendimi The Way We Were’in son sahnesindeki boylesi de bir daha gelmez ki huzunCClu Barbara Streisand gibi hissediyorum. Nadir diye buna deniyor zahir. Sen hem dunyanin en ama en yakisikli adami ol, hem sayko katili, gonulceleni, acar muhabiri, pis politikaciyi, cool ajani ayni inandiricilikla oyna, hem yonet, hem Amerikan bagimsiz sinemasinin en baba festivalini kur (tamam artik mainstream oldu nerdeyse ama studyosuz her film tanim iiicaaaaaabi bagimsiz oluyo hemen ukalalik yapmayin lenggg), hem de yasi yasina uygun ressam sevgilinle Avrupai monogam hayat yasa. Vay be. Evet son zamanlarda biraz fazla didaktik demokrat filmler yapmaya basladi ama helali hos olsun. Bi nevi bizim Traik Akan’imizin olamadigi hersey bu adam. Robert Redford sana karsi bos diilim.

Sonraciima bi kac hafta sonra da bu sefer cok hanimefendi bi arkadasimla yine BAM’de Juliette Binoche’un dans gosterisini izlemeye gidiyorum. Juliette dans demiyor aslinda, “hareket ediyorum” diyor Akram Khan’la ortaklasa yonettikleri ve sergiledikleri performansa. İsmi ne olursa olsun raziyiz be binos. Ne guzel anlatiyolar bi ask nasi baslar nasil olur, hem dans gibi hem degil, lenngg nasil yapti o hareketi oha kac yasinda bu kadin tadinda, zorlamasiz, organik, mokkemmmeelll…Ta ki olay Musluman erkek 9/11 sonrasi psikalanaliz monolog kuburlarina dusunceye kadar….Bi de kostumler bi dandik. Guya Lanvin’in oyuncak ayisi Alber Elbaz yapmis. Daha ziyade Express clearance sepeti gibi duruyo bence. Neyse napalim oluyo bunlar Amerikanya topraklarinda.

Takilmiyoruz cok cunku Juliette de bu nadir kasabasinin yerlilerinden dogma buyume. Allaaam o nasil bir yuvarlakliktir, nasil bir hem girdigi kabin seklini alma hem hic ruhunu kaybetmeme yetisidir, o ne gozune gozune sokmadan caliskan, ne aciksecik yetenekli bi kadindir. Mesela asnafisne sirasinda hicbi zaman lan memem nasi gozukuyo acaba su anda diye dusunmeyecegi icin memesi her daim yunan tanricasi gibi gozuken bi kadin modeli vardir ya , ahan da Juliette o iste. Valla bak dutturu francophone lisemizde juliette furyasi cikinca bi arkadasim bana BINoche demeye basladigi icin kendimi kendisi zannettigimden falan degil (heyaa heyya heyyamola) DE, sana karsi da bos diilim Juliette Binoche.

İste boyle sevgili din kardeslerim….acisiyla tatlisiyla hadi nashhh gozum gormesin seni bir senenin daha sonuna geldik. Roberi de yazicam dedin dedin yazmadin haspa ddirtmem kendime iste o kadar. Dilerim ki 2010 ekmek ustu nadirella anlarla dolu, roberleri elinizden kacirmayacaginiz, memelerinizin hic sarkmayacagi dimdikspor bir yil olsun. Mucuksokalipso…..

This entry was posted on Wednesday, December 30th, 2009 at 10:55 and is filed under BAM, juliette binoche, robert redford. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.