Sonracııma, gelelim süt kardeşlerin kahramanlarına. Sol köşede Ice Age’den Sid, sağ köşede de Mike Leigh’in Another Year filminden Ruth Sheen var. Filmi izlerken leng bu kadın birine benziyo, birine benziyo diye diye beynimi kemirdim de kemirdim. Eve gelince düştü jeton: a-ha! dedim sid’in ana ayrı, baba bir kardeşi. Ama sanmayın ki filme garezim var. Aksine, Another Year bu sene izlediğim en tatlı, en kalp burucu, en kuzusarması filmdi. Ruth Sheen de filmde parıl parıl parlıyodu. Hiç öyle oha gıdıya baklanmıyosunuz, ay ne hoş, ne bal kadın ben olsam ben de aşık olurdum diyosunuz gayet.

Manitadan yeni ayrıldıysanız, allaam yalebbim şu yellozun bile tash gibi sevgilisi var ben niye yalnızım diye ağlıyosanız, veya herhangi bir sebepten depresyondaysanız Another Year’ı izlemeyin. Ama işlerim tıkırında keyfim yerinde diyosanız, veya iyi filmin köpeğiyim depresyon beni bozmazcıysanız İstanbul Film Festivali‘nde gösterilicekmis, kaçırmayın. Bi de filmde herkes çok Actors Studio da, siz en çok Mary’i oynayan, Mike Leigh’in en kıdemli ilham perisi Lesley Manville‘i izleyin. O son kare yok mu o son kare, akşam rüyanıza girmezse ben de loonybin diilim işlemeli mendile hıçır hıçır ağlayan çalıkusularım.
Hadi mucuksokalipso…

blog okuyucusunun afyonu, yazisiz yaz gunlerimizin plajda sulari fiskirtilarak yenen seftalisi face doubles serimize devam: dunyanin en ama en yakisikli sairi attila ilhan versus simpsons & futurama’dan hem komik hem 6 packli insan hank azaria. gerci pasli benzemiyo dedi ama -cok da fifi- bence benziyo

uzun zamandir ihmal ettigimiz face doubles serimize ustelik de cizgi film diil gercek insanlarla geri donuyoruz sevgili albano ve rominalarim.
he’s not just that into you, big love, mona liza smile falandan ginnifer goodwin & depresyondayim & hayir bi kere ben nil karaibrahimgilden once de boyle giyiniyodumdan goksel…