Gecen ay dostlar alisveriste gorsun usulu yazdigim postlari saymazsak yuzyillardir yazmamisim…alistira alistira baslayalim o halde..ki zira resmen unutmusum nasi yaziliodu bu yazilar…bi yabancilik, bi kuyrugu totoya sikistirip gitme istegi hakim..vakvaklarim pek bi urkek anliycainiz…bu bakimdan bakin size ne yaptim..resimler slaytlar hepsi sizin icin biriciklerim kikirciklerim..maksat musteriyi geri cekmek…beni yine sevin beni yine sevin beni yine sevin..hahahaha…pasli kuzum yapti butun bu sahaserleri bu arada..akraba tarifesinden..aferim di mi?? enivey…ne yaptim bunca zamandir nokta atislarla baslayalim:

• Ilgilenen kucuk bi kitle icin ve resmi bi bahane olmasi acisindan: tum yeterlilik sinavlarimi verdim ve sittin senedir kisik ateste pisirdigim dersleri bitirme kivamina getirdim..
• Psikolocik bi bahane olmasi darisindan: seytanlarimla savastim durdum…hahaha direk ceviri kurbani oldu bu laf..turkcesi pek bi goth metal kiz kokuyomus..ama edit yok bu postda..edit etmeye baslarsam vazgecip yazamicam cunku…kissadan hissesi bi manik bi depresif bi yanar bi doner yasadim durdum iste…bu esnada da ne “sanal” ne “gercek” dunyaya alisik oldugum olcude kuyruk sallayamadim
• Duygu somurusu olmasi acisindan: yabanci bi memlekette yasamak ne demekmis ama ne bicim anladim en sonunda. Sen istediin kadar blogla, youtubela, msnle, yabanci bi memlekette yasamak kardesinle, en yakin arkadasinla, annenle mesela bi kelime konusmadan aylar gecirebilmesi insanin ve bu durumun gunluk hayatini hicbi sekilde etkilememesi demekmis. Orda ne olursa olsun sabah ise gitmenin, oglen yemege cikmanin, kopekler gibi didinmenin, deliler gibi eglenme(me)nin, aksam eve gelmenin, sabah yine kalkmanin veya iste “rutinin” hicbisekilde etkilenmemesi, etkilenememesi demekmis. Vay be benim hayatim buymus.
• Yalakalik olmasi acisindan: dustuysek de olmedik canim. Maillerinizi, mesajlarinizi, hatta sahane bi suprizle postadan cikan el yazisiyla yazilmis mektuplarinizi okuyup sevindim. cok. Garip bi sucluluk duygusuyla su isi de bitiriym loonybin’e yazmam lazim die die kendimi yedim bitirdim..yazmadim…
• Ulubey yasiyo mu die sorulma ihtimali acisindan: tum bu hayata donme operasyonunu kutlamak amaciyla ulubey bana kainatin en guzel Ipod’unu aldi ve beni dunya yuzunde Ipod’u olmayan tek insan olma kabusundan kurtardi. Hemen yukleme islemlerimi yaptim ve en Manhattan’da Ipod’uyla yuruyen cool kiz kiyafetimi giyip kendimi sokaga attim. Ulubey cok havalisin dedi. Oyleyim di mi dedim, play’a bastim ve Muslum Gurses calmaya basladi. Bi yandan boyumun olcusunu alir bi yandan halime gulerken klasik bi loony bin enstanesi oldu bu die dusundum icimden ve aksam eve gelip yazmaya basladim:)

  P.S.haftasonu atil kutoglu defilesi anilarimla geri donuciim. Canim catir catir dedikodu yapmak istiyo haberiniz olsun..