Jean Pierre Jeunet’ yi çok severim. Çok. Amelie ve La Cité des enfants Perdus ilk 20me rahat girer. Bu yüzden Un Long Dimanche des Fiançailles’i (A very long Engagement) akıl almaz bi hevesle izlemeye koyuldum. Başlarda neşeli bi Amelie havası esio ama savaştı patlamaydı derken çabucak geçiyo. Bi de gurur yapıp filmi Fransızca izlemeye baş koyduğum için olan biteni çok iyi kavrayamadım sanırım, çünkü acayippp sıkıldım. Başrolde sakat bi kız var ve bu kızceiz savaşta öldü denilen nişanlısının ölmediğini kanıtlama peşinde. Ama kız topalladığı için olabilir-olaylar çok yavaş ilerliyo. Hele son sahnede kızın yürümesi gereken bi yol var, ay mıy-mıy-mıy-mıy dedim bu film bitmiycek. Harbiden long bi engagementmis yahu diye igrenc bi espri de yaptim elimde olmadan..
Enivey görüntüler renkler gayet başarılı, bi de Jodie Foster var. Kadın şakırsakır Fransızca konuşuyo. İzlemek istiosanız izleyin yani, sonuçta ben ne karışırım.